İki hafta önce gazeteci meslektaşımız, arkadaşımız Hayatı Sonay alçakça bir saldırıya uğradı.
Bu saldırı sadece bir kişiye yapılmış fiziki bir müdahale değildir. Bu saldırı; düşünceye, ifade özgürlüğüne ve halkın haber alma hakkına yapılmıştır.
Gazetecilik; zor zamanların mesleğidir. Hele ki Hatay gibi büyük bir yıkım yaşamış bir şehirde gazetecilik yapmak, sadece haber yazmak değil; halkın sesi olmak, kamu adına soru sormak ve doğruları cesaretle dile getirmektir.
Bir gazeteciyi susturmaya çalışmak, gerçeği ört-bas etmeye çalışmaktır.
Oysa bilinmelidir ki gerçeklerin üzeri asla baskıyla örtülemez.
Demokrasilerde basın; yasama, yürütme ve yargının yanında dördüncü kuvvet olarak anılır. Çünkü bir ülkenin basını özgür değilse, o ülke toplumu da özgür değildir.
Elbette gazetecilere de eleştiri olacaktır, herkes her yazılanı beğenmeyecektir.
Ancak bunun yolu şiddet değildir. Hukuk devleti olmanın en temel gereği, hakkını hukuken aramak, fikrini sözle ifade etmektir.
Hayati Sonay’a yapılan saldırıyı bir kez daha kınıyorum. 
Bugün mesele bir isim değildir.
Bugün mesele, kaleme uzanan elin aslında hepimize uzanmış olmasıdır ve bilinmelidir ki, bizler kalemimizi bırakmayacağız.
Doğru bildiğimizi yazmaya, halkın sesi olmaya devam edeceğiz.
Çünkü bu ülkede korku iklimi değil, hukuk iklimi kazanmalıdır.